TOHUMUN TOPRAKLA, EMEĞİN SABIRLA İMTİHANI

Her hikâye bir gidişle başlar, ama en kıymetlisi dönüşle yazılır. Büyük şehirlerin gürültüsünden, koşturmacasından kendi köklerinizin olduğu yere, o toprağın kokusuna dönmek başlı başına bir cesaret ister. Çünkü insan en çok kendi memleketinde sınanır; en çok kendi insanının gözünde büyür ya da küçülür. Biz bu yola çıktığımızda elimizde sihirli bir değnek yoktu. Ama sihirli bir lamba vardı… Ortada sadece büyük bir inanç, yanan bir umut ve kademe kademe, alın teriyle büyüttüğümüz bir hayal vardı. Bugün dönüp arkaya baktığımızda, o küçük adımların bugüne nasıl geldiğini görmek ve evlerinde kendi paralarını kazanan, gözleri parlayan kadınların o sessiz ama güçlü duruşunu izlemek dünyanın en büyük mutluluğu.

Üretmek güzeldir, çoğaltmak tarifsiz bir duygudur. Ama insan zamanla anlıyor ki; bir şeyleri inşa ederken yolda karşılaştığınız her bakış, her duruş size başka bir şey öğretiyor.

Yola çıkan herkes aynı niyetle eşlik etmez size. Kimi gerçekten bu bereketin ortağı olmak, omuz vermek için gelir; kimi sadece merakına yenik düşer, uzaktan izler. Kimi de kendi içindeki tereddütlerle yürüyen tekerleğe yabancı kalır. Hayatın doğasında vardır bu; bir ağaç ne kadar derinlere kök salarsa, fırtınası da o kadar hissedilir. Kimi ne kadar başarılı olabileceğinizi merakla takip eder, kimi ise kendi sessiz dünyasında bu çabayı anlamaya çalışır.

İşte insan o yollardan geçerken anlıyor: Eğer omuzlarınızda başkalarının sorumluluğu, sırtınızda bu şehrin umutları varsa, doğru yerdesiniz demektir.

Çünkü gölgesi olan ağacı rüzgâr daha çok sallar. Meyvesi olan dalın yükü ağırdır. Eğer etrafınızda farklı niyetlerle duranlar, sizi anlamaya çalışanlar ya da sadece izleyenler varsa, bu sizin ne kadar büyük bir şey başardığınızın sessiz bir kanıtıdır. Kibir sesini duyurmak ister, gürültü çıkarır. Oysa emek sessizdir, sabır asildir.

Biz lavantayı toprağa ekerken onun dikenini de hesaba kattık. Toprağın altında tohum kabuğunu çatlatmak için ne kadar direniyor, kimse onu görmez. Herkes sadece mor çiçeklerin tarlaya yaydığı o güzel kokuya odaklanır. Başarı da böyledir; dışarıdan bakıldığında parlak bir tarladır, ama gerisinde dökülen alın teri, yenilen yumruklar, “pes etmeyeceğim” denilen geceler vardır.

Bugün arkama dönüp baktığımda kimseye kırgınlığım yok. Çünkü her bir bakış, her bir soru, her bir zorluk bizi daha dirençli, daha keskin ve daha inançlı kıldı. İyiliğin ve emeğin olduğu yerde rüzgâr hep eser; ama unutmayın ki uçurtmalar rüzgâr sayesinde yükselir.

Biz buradayız; tarlamızda, tezgahımızın başında, üreten kadınların o mukaddes ellerinin üzerindeyiz. Zamanla on çeşit ürüne ulaştıysak bu, kimsenin lütfu değil, inatla ve inançla omuz omuza vermemizdendir.

Çünkü biliyoruz ki: Toprak sabredenindir, gelecek üretenindir ve en güzel cevap, sadece ve sadece daha çok çalışıp başarıyı ortaya koymaktır.